Relaks

praktyka jogi

pl. Pereca 2/1, Wrocław

zapisy: 500 241 621
e: magda@wprzestrzeniserca.pl

Oddech nieskończoności

Reagujemy na oddychanie i oddychanie reaguje na nas. Oddech „staje się pobudzony w gniewie, zatrzymuje się momentalnie w strachu, staje się stłumiony w zdziwieniu, zdławiony w smutku, w uldze jest westchnieniem …”

Człowiek wykonuje przeciętnie pomiędzy 18 000 a 20 000 oddechów dziennie co daje około 19 000 litrów powietrza. Biorąc pod uwagę jedynie wagę, jest to 35 razy więcej niż napoje czy pożywienie, które spożywamy.
Możemy przeżyć nawet parę tygodni bez jedzenia, parę dni bez wody, kilka godzin bez ciepła (w ekstremalnie niskich temperaturach), ale jedynie parę minut bez powietrza. Powietrze jest żywiołem, który rozprzestrzenia się w naszym ciele najszybciej. W przeciwieństwie do pożywienia, które jest trawione przez parę godzin, a nawet dni, każdy wdech powietrza natychmiast dostaje się do krwioobiegu. Czyli do układu krążenia kierowanego przez serce. Każdy oddech żywi ten system.
Poza podtrzymywaniem podstawowych funkcji życiowych, oddech jest najbardziej potężnym narzędziem naszej transformacji: jest niezbędny do spalania toksyn, uwalniania nagromadzonych emocji, zmiany struktury ciała oraz zmiany świadomości. Bez oddychania nie bylibyśmy w stanie mówić, ponieważ powietrze daje siły naszemu głosowi. Nie bylibyśmy w stanie metabolizować żywności bez tlenu. Nasz mózg nie mógłby myśleć. Oddychanie jest mocno niedocenianym źródłem życiodajnej, uzdrowicielskiej i oczyszczające energii.
Niestety przeciętny człowiek nie oddycha zbyt głęboko. Normalnie płuca mogą pomieścić około jednego litra powietrza, podczas gdy przeciętna osoba wdycha jedynie połowę tej objętości lub nawet mniej przy każdym oddechu.

 


NAPRZEMIENNE ODDYCHANIE NOSEM

Oddech oprócz głębokości i rytmu posiada inne cechy zmienne. Jedną z nich, dość intrygującą, jest zmienność przepływu powietrza między jednym nozdrzem a drugim. Czasem przepływ powietrza kierowany jest głównie prawą stroną, innym zaś lewą. Chociaż zagadnienie to aż do dzisiaj uważane było za trywialne, zawsze posiadało istotne znaczenie w jodze. Jednakże w zachodniej psychologii stopniowo wzrasta świadomość tego, w jaki sposób lewa lub prawa połowa dominują na różne sposoby.

„Każdy kto choć raz się przeziębił (…) wie, że nie oddychamy równomiernie przez oba nozdrza jednocześnie. Oddychamy naprzemiennie. Mistrzowie jogi, którzy uczą się świadomie oddychać raz jedną, raz drugą dziurką od nosa (…) wiedzą o tym naturalnym rytmie oddechu. Normalnie człowiek oddycha jednym nozdrzem przez około 3 godziny, podczas gdy tkanka  drugiego nozdrza jest nieznacznie przyblokowana. Następnie następuje zmiana i przez 3 godziny oddycha głównie drugim nozdrzem. Te trzygodzinne rytmy są być może jednym z podstawowych elementów składowych naszej fizjologii”.

Naprzemienne oddychanie nosem jest to wolne, metodyczne oddychanie, które wpływa na centralny układ nerwowy i prowadzi do relaksu oraz głębokiego snu.

Ćwiczenie: prawą ręką zatkaj prawe nozdrze, i wciągnij powietrze przez lewe nozdrze.  Kiedy oddech będzie już pełny, zatkaj lewe nozdrze i wydychaj przez prawe. Gdy oddech stanie się pusty, wciągnij powietrze znowu prawą stroną a wydychaj lewą.  I ponownie, nabierz powietrze prawą stroną przy zatkanym lewym nozdrzu i kiedy oddech jest już pełny, przerzuć się na prawe nozdrze, wydychając powietrze lewym. Metoda oddychania to wdech, zmiana, wydech, wdech, zmiana wydech. Powtórz ćwiczenie 12 razy/cykli (1 cykl = 2 wdechy i 2 wydechy). Ta praktyka wymaga zwykle użycia kciuka i małego palca, które na przemian zamykają dziurki. Pozostałe palce pozostają ułożone pionowo.


Aktywnośc intelektualna, która zazwyczaj nie wymaga angażowania sił fizycznych, prowadzi do bardzo płytkiego oddychania, które z czasem staje się nawykiem. Ten nawyk gdy raz się uformuje, prowadzi do spowolnionego metabolizmu, obniżonej energii fizycznej oraz gromadzenia się toksyn w organizmie, a w rezultacie staje się zamkniętym kołem. Kiedy nasz metabolizm spowalnia się, stajemy się ospali, co prowadzi do większego uzależnienia od wygody, np. jeździmy samochodem, zamiast chodzic piechotą, łykamy środki pobudzające aby mieć więcej energii, lub palimy papierosy żeby stymulować klatkę piersiową. Niestety żadna z tych czynności nie pomaga w oddychaniu.

Świadoma kontrola oddychania jest istotną częścią praktyki jogi. Oddychanie jest jedyną spośród funkcji fizjologicznych, która sprawowana jest zarówno świadomie, jak i nieświadomie. Możemy świadomie ją kontrolować, jak również pozwolić, by zachodziła w mniejszym lub większym stopniu automatycznie, podobnie jak inne procesy wewnętrzne. Może być poddana regulacji umysłu lub pozostawiona ciału. Pracując nad tym aspektem naszego oddechu, który jest zależny od naszej woli, oraz starając się świadomie zwiększyć naszą pojemność oddechową, sprawimy, że głębokie oddychanie stanie się nawykiem. Oddech może zmienić strukturę naszego ciała, a kiedy już zostanie ona zmainiona, ciało będzie się domagało zwiększonej dawki tlenu. Jest to ewolucyjny oraz uzdrawiający proces.

Wszystkie systemy jogi zostały zbudowane na technikach oddychania, nazywanych pranajamą, co oznacza „kierować siłą życia”. Jogini rozróżniają zwyczajne fizyczne przyjęcie powietrza (sthula prana) oraz subtelny ruch energii, który wynika z świadomego oddychania (sukszma prana).

Oddech związany z żywiołem powietrza, jest podstawowym kluczem do otwarcia czakry serca.

Jeśli nie ma specjalnych zaleceń medycznych, w jodze kundalini wdechy i wydechy robimy przez nos.

 


GŁĘBOKIE ODDYCHANIE LUB PEŁNY ODDECH

Większość osób jest nieświadoma złożoności ruchów składających się na cykl oddechu, zwłaszcza zaś roli przepony oddechowej. Pełne wykorzystanie przepony oddechowej, jakie osiąga się dzięki praktyce powolnego i głębokiego oddechu, prowadzi do rozluźnienia klatki piersiowej i innych mięśni a przez to do spokojnego i zrelaksowanego umysłu. Rytmiczne oddychanie powoduje zmianę wzoru fal mózgowych. Jeżeli zmniejszysz ilość oddechów do ośmiu na minutę, przejdziesz w stan medytacyjny. Wykonując sześć oddechów na minutę lub mniej, stymulujesz gruczoł przysadki. Kiedy robisz cztery oddechy na minutę lub mniej, gruczoł szyszynki stymuluje czakrę korony.

Ćwiczenie: usiądź wygodnie, wyprostuj kręgosłup, zrelaksuj ramiona i wczuj się w swój oddech, wdychając i wydychając powietrze tak głęboko jak to tylko możliwe.  Wdychaj głęboko, tak aby poczuć oddech w brzuchu, następnie w klatce piersiowej, na końcu w ramionach i gardle. Wydychaj powietrze w odwrotnej kolejności. Powtórz ćwiczenie kilka razy.  Na początku może być ci łatwiej wykonać to ćwiczenie na leżąco. Dodatkowo połóż dłoń na brzuchu i odczuwaj jak rozszerza się w czasie wdechu i kurczy podczas wydechu.